Najlepsze modele AI w teście kodowania (lipiec 2026)

Widzieliśmy już wiele wyników benchmarków, porównań wydajności i ambitnych deklaracji na temat modeli AI. Ponieważ dla indywidualnych wymagań naszych klientów zawsze chcemy używać najlepszego narzędzia, postanowiliśmy wyjść poza opublikowane oceny i przeprowadzić własny test praktyczny. Z tym samym briefem i w identycznych warunkach porównaliśmy modele Grok 4.5 (Heavy), Kimi K3 (Max), Claude Opus 5 (Ultracode) oraz ChatGPT Sol (Ultra).

W naszym teście średni czas realizacji wyniósł 11 minut dla Groka, 16 minut dla Kimi K3, 21 minut dla OpenAI Sol i 45 minut dla Claude Opus 5. Kimi K3 zanotował najniższe łączne zużycie tokenów, a kolejne miejsca zajęły Grok i OpenAI Sol (Codex). Najwięcej tokenów zużył Claude Opus 5.

Nasz układ testu: ten sam brief dla wszystkich modeli

W naszym teście poprosiliśmy każdy model AI o stworzenie landing page dla firmy zajmującej się komputerami kwantowymi. Aby wyniki były uczciwie porównywalne, wszystkie modele otrzymały dokładnie ten sam prompt i żadnych dodatkowych wytycznych projektowych:

Create a mind-blowing, highly imaginative single-file HTML/CSS/JS landing page for my quantum computing startup. Maximize visual impact with advanced animations, particle systems, interactive quantum effects (qubits, entanglement, superposition), and bold futuristic design. Make it immersive and unforgettable — nothing simple or basic.

Grok 4.5 Heavy: szybki i przekonujący wizualnie

Naszym pierwszym kandydatem jest Grok z landing page AETHERION, która dzięki neonowo-niebiesko-różowej palecie barw sprawia nowoczesne, technologiczne wrażenie. Animowana sieć cząsteczek w sekcji hero robi mocne pierwsze wrażenie, a interaktywne laboratorium kwantowe nadaje stronie namacalny, produktowy charakter. Na komputerze układ wygląda na zrównoważony; na urządzeniach mobilnych treści układają się czysto w jednej kolumnie, bez poziomego przewijania. Jedynie tło sekcji hero miejscami wydaje się nieco przeładowane, przez co mniejsze teksty tracą na czytelności. Ogólnie projekt jest udany, jednak jak na landing page ilość treści i różnorodność sekcji są nieco zbyt skromne.

Grok 4.5 Super Heavy szczególnie dobrze sprawdzi się w projektach, które mają zostać szybko ukończone, a następnie rozwijane ręcznie. Model dostarcza mocną bazę projektową; przy bardziej rozbudowanej landing page trzeba jednak później uzupełnić teksty, informacje o firmie i treści budujące zaufanie. Najbardziej spodobało mi się szybkie tempo pracy, a cały rezultat uważam za udany.

Landing page AETHERION od Groka powstała jako pojedynczy plik index.html w HTML5, z ręcznie napisanym CSS3 i czystym JavaScriptem. Z około 53 KB mniej więcej 18 KB przypada na CSS, a 28 KB na JavaScript. Projekt korzysta z CSS Grid, Flexboxa, zmiennych, media queries, gradientów i animacji; symulacje wizualne opierają się na dwóch płótnach Canvas 2D, requestAnimationFrame i pointer events. Ponieważ nie użyto ani Reacta, Vue, jQuery, Bootstrapa, Tailwinda, ani zewnętrznych fontów, strona pozostaje niezależna i lekka pod względem obciążenia sieci. Playwright służy wyłącznie do testów automatycznych i nie trafia do przeglądarek odwiedzających. Porównywanie 280 cząsteczek w każdej klatce powoduje jednak niepotrzebnie wysokie obciążenie procesora, zwłaszcza na urządzeniach mobilnych.

Kimi K3 Max: mocny design desktopowy ze słabościami na mobile

Naszym drugim kandydatem jest Kimi K3 Max z landing page QUBITICA, która dzięki wielkoformatowej typografii, neonowym kolorom i licznym interaktywnym sekcjom wygląda na komputerze bardzo efektownie i filmowo. W porównaniu z Grokiem treść jest wyraźnie bogatsza: funkcje, eksperymenty kwantowe, wskaźniki techniczne i roadmapa sprawiają, że strona wydaje się pełniejsza. Na urządzeniach mobilnych projekt nie utrzymuje jednak tego poziomu. Część nagłówków wystaje poza ekran, niektóre treści są ucinane, a mniejsze teksty trudno odczytać. Najbardziej przekonuje mnie tu wersja desktopowa; przed publikacją trzeba by jednak ręcznie poprawić widok mobilny, teksty i kilka bardzo śmiałych deklaracji.

Landing page QUBITICA od Kimi K3 powstała jako pojedynczy plik index.html w HTML5, z ręcznie napisanym CSS3 i czystym JavaScriptem. Z około 52 KB mniej więcej 20 KB przypada na CSS, a kolejne 20 KB na JavaScript. Projekt korzysta z CSS Grid, Flexboxa, zmiennych, media queries, niestandardowego kursora, ekranu ładowania, gradientów i licznych efektów animacji. Sześć płócien Canvas 2D wyświetla między innymi układ gwiezdny, strumienie cząsteczek, sferę Blocha, splątanie i superpozycję, sterowane przez requestAnimationFrame, IntersectionObserver i pointer events. React, Vue, jQuery, Bootstrap ani Tailwind nie są używane; fonty Syne, Space Grotesk i JetBrains Mono ładowane są jednak zewnętrznie przez Google Fonts. Choć plik źródłowy wydaje się mały, zewnętrzne zapytania o fonty, sztuczny ekran ładowania i równolegle działające pętle animacji zwiększają rzeczywiste obciążenie strony. To, że nagłówki wystają poza ekran w widoku mobilnym, pokazuje też, że responsywny CSS wymaga dalszych poprawek.

ChatGPT Sol Ultra: kontrolowany design i mocna wydajność w przeglądarce

Naszym trzecim kandydatem jest ChatGPT SOL Ultra z landing page Q/NTM, która posługuje się bardziej kontrolowanym, redakcyjnym i biznesowym językiem projektowym niż poprzednie przykłady. Czarne tło, duża biało-fioletowa typografia, turkusowe detale i kwaskowo-zielone przyciski akcji tworzą czytelną hierarchię wizualną. Na komputerze hojne odstępy i naprzemienne struktury sekcji nadają narracji rytm, a jasna strefa „Physics in Evidence Out” skutecznie przełamuje długą, ciemną kompozycję. Na urządzeniach mobilnych nagłówki, karty, symulacja i przyciski układają się czysto w jednej kolumnie, bez niezamierzonego wystawania czy ucinania. Strona jest jednak bardzo długa, część drobnych tekstów o niskim kontraście trudno odczytać, a główna możliwość kontaktu pojawia się stosunkowo późno.

Strona Q/NTM składa się z jednego pliku index.html liczącego 3 471 wierszy i około 104 KB, z czego mniej więcej 57 KB to ręcznie napisany CSS3, a 25 KB czysty JavaScript. Nie są ładowane żadne zewnętrzne pliki JavaScript, arkusze stylów, fonty ani pakiety Reacta; cała strona dostarczana jest jako jedno zapytanie o dokument i daje się skompresować do około 20 KB. CSS korzysta z Grid, Flexboxa, responsywnych układów dla 980 i 720 pikseli, focus-visible, menu mobilnego i pełnej obsługi prefers-reduced-motion. Po stronie JavaScriptu działa jedno płótno Canvas 2D, adaptacyjne QuantumField z 74 cząsteczkami na mobile i maksymalnie 170 na desktopie, IntersectionObserver, wstrzymywanie animacji przez visibilitychange, Web Audio, natywny element dialog oraz działająca symulacja dwóch kubitów. W folderze projektu znajduje się wprawdzie środowisko deweloperskie o rozmiarze około 757 MB z Next, React, Vinext, Vite, Cloudflare, Tailwind, TypeScript i Drizzle, ale nic z tego nie trafia do przeglądarek odwiedzających; serwer zwraca po prostu niezmieniony plik HTML. Wydajność w przeglądarce jest więc bardzo dobra, jednak dla wdrożenia na Laravelu lub hostingu statycznym otaczająca infrastruktura deweloperska jest przewymiarowana, a duży pojedynczy plik trudniejszy w dłuższym utrzymaniu.

Claude Opus 5: zwycięzca naszego porównania

Nasz czwarty i ostatni kandydat, Claude Opus 5 (Ultracode), jest zarazem zwycięzcą całego porównania. Na komputerze mocna typografia, kontrolowane gradienty i hojna przestrzeń nadają marce charakter laboratorium badawczego z najwyższej półki. Sfera Blocha, eksperyment z podwójną szczeliną, test splątania i symulator obwodów nie tylko objaśniają produkt, lecz czynią go wizualnie namacalnym. Na urządzeniach mobilnych hierarchia i tożsamość marki zasadniczo się utrzymują, ale wynik nie jest bezbłędny: wizualizacje podwójnej szczeliny i splątania zachowują wewnętrzną szerokość około 600 pikseli i dlatego są częściowo ucinane w węższych kartach; niektóre teksty techniczne i elementy sterujące są ponadto zbyt małe. Mimo znacznej długości strony Opus 5 najbardziej przekonująco łączy design, treść i interakcję, dlatego jest moim wizualnym faworytem i zwycięzcą tego testu.

Technicznie Opus 5 oferuje bardzo rozbudowaną realizację w czystym HTML, CSS i JavaScripcie, bez frameworków, zewnętrznych bibliotek czy webfontów. Pojedynczy plik liczy około 2 771 wierszy, czyli 127,6 KB, i łączy WebGL, sześć scen Canvas 2D, prawdziwe obliczenia wektorów stanu, test CHSH oraz działający symulator obwodów na trzech kubitach. Ten rozmach ma jednak swoją cenę: Opus 5 należy zarazem do najcięższych i najbardziej wymagających w utrzymaniu rozwiązań w porównaniu. Stałe animacje mogą obciążać procesor i baterię na urządzeniach mobilnych, sztuczny preloader niepotrzebnie opóźnia szybko ładującą się stronę o ponad dwie sekundy, a wizualizacje podwójnej szczeliny i splątania są na mobile częściowo ucinane. Opus 5 nie jest więc ani najszybszym, ani najlżejszym, ani najbardziej bezbłędnym rozwiązaniem responsywnym, ale wygrywa całe porównanie dzięki technicznej głębi, działającym interakcjom i przekonującej prezentacji wizualnej.

Landing page w teście na żywo

Jeśli chcą Państwo samodzielnie wypróbować landing page z naszego porównania, tutaj znajdą Państwo wersje na żywo: Grok 4.5 Heavy, Kimi K3 Max, OpenAI Sol Ultra (Codex) oraz Claude Opus 5 Ultracode.

Dlaczego regularnie testujemy AI i nowe technologie

Opublikowane tu porównanie to tylko jeden z wielu testów technologii i designu, które regularnie przeprowadzamy w naszej firmie. Nasz zespół testuje różne modele AI, serwery MCP, podejścia projektowe i metody deweloperskie, analizuje aktualne wyniki benchmarków i obok rozwiązań generowanych przez AI tworzy także ręczne warianty projektów. Nie chodzi nam wyłącznie o to, które narzędzie zdobywa najwyższy wynik, lecz o znalezienie rozwiązania rzeczywiście pasującego do każdego projektu i każdego klienta.

Zdecydowaliśmy się opublikować właśnie ten test, ponieważ jego wyniki dobrze porównuje się wizualnie. Nasze testy serwerów MCP, integracji, automatyzacji i technicznych procesów w tle są co najmniej równie ważne, dają jednak znacznie mniej widocznego materiału i mogą wydawać się czytelnikom nieco bardziej techniczne. Ten eksperyment pokazuje natomiast bezpośrednio, jak różnie poszczególne narzędzia realizują to samo zlecenie pod względem designu, kodu, szybkości i doświadczenia użytkownika.

Testowanie nowych technologii oznacza dodatkowe koszty licencji, infrastruktury, zużycia tokenów i czasu pracy naszych specjalistów. Mimo to traktujemy te wydatki jako inwestycję. Nie przejmujemy nowych narzędzi bezkrytycznie: mierzymy ich wydajność, porównujemy wyniki, sprawdzamy ich granice i włączamy je do naszych procesów dopiero wtedy, gdy dają naszym klientom realną wartość dodaną. Najlepsze narzędzie do projektu może bowiem wybrać tylko ten, kto sam go wcześniej użył i uczciwie ocenił.

Ocena ogólna z perspektywy biznesowej

Poniższe zestawienie podsumowuje naszą ogólną ocenę czterech landing page. Uwzględniliśmy oddziaływanie marki, prezentację produktu, realizację techniczną oraz jakość na komputerach i urządzeniach mobilnych.

Ocena według kryteriów wizualnych

W ocenie wizualnej braliśmy pod uwagę pierwsze wrażenie, zaufanie klientów biznesowych, wyrazistość marki oraz jakość wyświetlania na desktopie i mobile.

Techniczne porównanie landing page

Wszystkie cztery landing page zrealizowano w HTML, CSS i czystym JavaScripcie. Mimo to wyraźnie różnią się rozmiarem plików, technologią graficzną, zewnętrznymi zależnościami, obciążeniem w czasie działania i nakładem utrzymania.

Zmierzone lokalne czasy ładowania

Poniższe wartości zmierzono w lokalnym środowisku Chromium. Pokazują one, jak szybko poszczególne strony ładowały się i stawały się widoczne w tych samych warunkach testowych.

Uwaga: wartości zmierzono lokalnie i bez ograniczania sieci. Służą one porównaniu względnemu i nie są gwarantowanymi wartościami produkcyjnymi.

Który model pasuje do którego celu?

Najlepszy wybór nie zależy wyłącznie od oceny ogólnej. W zależności od celu biznesowego, wymagań technicznych i pożądanego nakładu utrzymania rozsądniejszym rozwiązaniem może być inny model.